O! Tutaj zrobiło się ciekawie, a nawet bardzo. Zara Cocoa Sunset Alpine Village kompletnie mnie zaskoczyła, bo po nazwie i pierwszych sekundach spodziewałam się czegoś zupełnie innego. I chociaż nie są to perfumy, po które sama sięgałabym na co dzień, muszę przyznać, że tym razem mamy klasę. Lecimy z wrażeniami .

Ktoś rozpalił kominek w alpejskiej wiosce!

Otwarcie jest zagadkowe. Dostaję mleczno-pieprzną mieszankę, która absolutnie nie zdradza, co wydarzy się za kilka minut. Początkowo jest miękko, nieco pikantnie i raczej powściągliwie. Dopiero po chwili zaczyna się powoli tlić to, co w Alpine Village najpiękniejsze. Wyobraźcie sobie niewielką wioskę ukrytą pośród ośnieżonych gór. Z drewnianych domków sączy się dym, w kominkach trzaska ogień, a mroźne powietrze niesie aromat rozgrzanego drewna i subtelnego kadzidła. No słuchajcie, nazwa pasuje tutaj wręcz fenomenalnie! Dawno nie trafiłam na kompozycję sieciówkową, która tak sugestywnie oddawałaby obiecany klimat.

W sercu perfum odnajduję również pewne podobieństwo do Replica By the Fireplace od Maison Margiela, ale bez charakterystycznego efektu wędzonki. I całe szczęście! W oryginale drażniły mnie intensywna spalenizna i mocno podwędzony charakter, natomiast Zara podeszła do tematu znacznie łagodniej. Zamiast gryzącego dymu mamy suche drewienka emanujące przyjemnym ciepłem, delikatną smugę mirry i dyskretną słodycz, która pięknie wygładza całą konstrukcję.

Opinia i parametry

Jestem zachwycona, choć doskonale wiem, że sama nie będę nosić Alpine Village. Po prostu doceniam pomysł, świetnie uchwyconą atmosferę i bardzo udany balans pomiędzy surowością a otulającym ciepłem. Co najważniejsze, nic tu nie przytłacza. Kadzidlane akcenty nie dominują, a całość zachowuje zaskakującą lekkość, dzięki której można cieszyć się kominkową atmosferą bez wrażenia, że właśnie spędziliśmy pół wieczoru przy ognisku. Zapach ma w sobie odrobinę niszowego charakteru, ale pozostaje znacznie bardziej przystępny niż wspomniane wyżej By the Fireplace. Unisex jak nic.

Na pochwałę niestety nie zasługują parametry. Trwałość i projekcja naprawdę mogły być lepsze. Na ciele czułam woń około 3-4 godzinek.

Podsumowanie

Zara Cocoa Sunset Alpine Village to dla mnie jedna z tych kompozycji, które nie muszą trafić na osobistą listę zakupów, żeby zdobyć moje uznanie. Gdyby alpejskie schronisko mogło zamknąć swój zimowy krajobraz we flakonie, pachniałoby właśnie tak. Brawo, Zaro!

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Zara Cocoa Sunset Alpine Village

Kategoria:

Nuty:
Ambra, cynamon, jaśmin, nuty dymne, wanilia, nuty drzewne

Twórca:
Zara

Rok powstania: 
2026

Pojemności:
100 ml

Trwałość:
Średnia – ciało ok. 4 godzin, ubrania dłużej

Artykuł Zara Cocoa Sunset Alpine Village – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

No i dobrnęliśmy do ostatniej póki co pozycji z linii The Art Of Becoming. Tym razem mamy coś typowo jesienno – zimowego, a Zara Dolce Nostalgia Vanilla & Incense nie bierze jeńców . Spoiler: jest intensywnie, z procentami i bardzo, ale to bardzo dosłownie. Zapraszam na recenzję!

Rozlany likier i kościelne egzorcyzmy

No dobra, postanowiłam opisać te perfumy obrazowo. Wyobraźcie sobie taką scenę: ktoś przez przypadek wylewa gęsty, lepiący się i mocny likier owocowy na nowiutki, gruby skórzany pasek. Na samym początku ilość uderzających w nos procentów może wręcz lekko zrazić, ale spokojnie. Ten pijacki wstęp dość szybko wietrzeje .

Kiedy alkoholowe opary opadną, do akcji wkracza sakralny element. Sprawca skórzano-likierowego wypadku najwyraźniej uznał, że jedynym ratunkiem będzie solidne poświęcenie całej tej katastrofy. I właśnie wtedy do gry wjeżdża kadzidło kościelno-indyjskie, za którym ciągnie się ciemna, niemal zwęglona wanilia. Takim oto sposobem finalnie na skórze osiada wyciszony trunek z solidną dawką słodko-wytrawnego dymu tworząc bardzo wyrazisty, orientalny klimat.

Opinia i parametry

Bezapelacyjnie Dolce Nostalgia wypada najbardziej esencjonalnie z całej serii i uderza z naprawdę dużą mocą. Jest to solidna, ciepła, likierowo-skórzano-bursztynowa słodycz. Najbardziej jednak kupuje mnie w tym wszystkim lekko przypalona, kadzidlana smuga, która snuje się w kompozycji od samego początku do końca. To właśnie dzięki niej wanilia nie wieje nudą, unika banału i zyskuje swój unikalny, nieprzewidywalny sznyt. Uważam, że perfumy są fantastycznym uniseksem, aczkolwiek podejrzewam, że trafią w gust głównie męskiej części publiczności.

Dodatkowo parametry stoją na bardzo przyzwoitym poziomie. Bukiet kurczowo trzyma się ciała, a ogon potrafi ciągnąć się przez długie godziny.

Podsumowanie

Podsumowując, Zara Dolce Nostalgia Vanilla & Incense to zapach bardzo konkretny. Dostajemy dokładnie to, co maluje się w głowie: kadzidlano-skórzano-waniliowe combo ze śliwkowym podbiciem. Orientalny kaliber, który idealnie zgra się z czarną ramoneską i chłodnym wieczorem. Dla mnie to godny uwagi mocny zawodnik!

Pozostałe zapachy z linii The Art Of Becoming: Prima Parte Lychee & Oud, Terra Profonda Black Fig & Basil

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Zara Dolce Nostalgia Vanilla & Incense

Kategoria:
Orientalno – waniliowa

Nuty:
Głowy: likier śliwkowy
Serca: skóra
Bazy: kawior waniliowy

Twórca:
Jo Malone

Rok powstania: 
2026

Pojemności:
100 ml

Trwałość:
Killerek

Artykuł Zara Dolce Nostalgia Vanilla & Incense – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Dotarliśmy do mety! Przed Wami recenzja ostatnigo zapachu z kolekcji White Luminosity, czyli Zara Feminine Spell. Przyznam szczerze, że pokładałam w tych perfumach naprawdę ogromne nadzieje, zwłaszcza po przejrzeniu Fragrantiki. Ludzie porównywali tę kompozycję do niszowego Blanche Bete oraz popularnego Libre. Brzmi jak obietnica zapachowego objawienia, którą dzisiaj skonfrontuję.

Puste obiecanki cacanki i poszukiwania kadzidła

Pierwsze dziesięć minut to dla mojego nosa… po prostu wielkie nic. Wstęp jest strasznie nijaki, coś tam majaczy w klimatach mleczno-tonkowych, ale zapach wydaje się bardzo niezdecydowany. Nuty głowy to w ogóle jakaś osobna bajka i nie mają absolutnie nic wspólnego z hitowymi propozycjami od Liquides Imaginaires czy YSL. Czyli krótko mówiąc, w otwarciu mamy laktonowy obłoczek bez grama magii, ale dajmy mu szansę!

Gdy bukiet w końcu solidnie osiada na ciele, faktycznie można wyczuć pewne drobne, ale takie minimnalne niuanse przypominające Blanche Bete. Cały sęk w tym, że w moim odczuciu to są naprawdę tylko bardzo słabe namiastki. Będąc zupełnie szczerą, sama w życiu nie wpadłabym na to, by zestawić ze sobą te perfumy (swoją drogą, jeśli szukacie w asortymencie Zary czegoś, co udanie naśladuje Blanche Bete, koniecznie zajrzyjcie do recenzji Seductive Trail, który wypada pod tym kątem o niebo lepiej!).

Czym w takim razie jest Feminine Spell? To po prostu taka miła, mleczno-cielesna chmurka i w zasadzie nic poza tym. Marka deklarowała obecność kadzidła, ale żeby wyczuć tutaj jakiekolwiek delikatne przebłyski popiołu, trzeba naprawdę mocno wcisnąć nos w nadgarstek i bardzo mocno się wczuć. Tylko, że w cieszeniu się perfumami nie o to chodzi prawda?

Opinia i parametry

Nazwa sugeruje rzucenie na nosiciela jakiegoś zniewalającego uroku, ale smutna prawda jest taka, że ten zapach nie rzucił na mnie absolutnie żadnego czaru. Zamiast zachwytu wywołał jedynie westchnięcie lekkiego rozczarowania. To zapach o bardzo przeciętnych parametrach, który po prostu bezpiecznie i cicho trzyma się skóry nie zostawiając za sobą żadnego ogona. Ot, poprawny średniak na co dzień. Szkoda .

Podsumowanie

Skoro Feminine Spell to ostatnia pozycja z linii White Luminosity, czas na krótkie podsumowanie całości. W moim prywatnym rankingu jest to kolekcja kompletnie niepotrzebna. Mam nieodparte wrażenie, że te zapachy zostały stworzone strasznie na siłę, bez wyraźnego pomysłu i iskry. A już litościwie nie wspomnę o totalnej katastrofie, jaką był koszmar w postaci Women in White. Cieszę się, że ten rozdział mamy już za sobą. Zara zdecydowanie potrafi robić lepsze perfumy!

Pozostałe zapachy z linii White Luminosity: Women in White, Bright Fruit, Heavenly Blanc

Specyfikacja zapachowa Zara Feminine Spell

Fragrantica
Fragrantica Zara Feminine Spell

Kategoria
Orientalno – drzewna

Nuty
Głowy: mleko
Serca: kadzidło
Baza: fasola tonka

Twórca:
Zara

Rok powstania: 
2026

Pojemności:
100 ml

Trwałość:
Przeciętna – ok. 5 h na skórze, ubrania podobnie

Artykuł Zara Feminine Spell – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Nie no, Zara Parfait d’Orchidee to istny zapachowy rollercoaster z niszowym zacięciem. Jeśli lubicie bezpieczne, wtórne zapachy, to od razu mówię: możecie zamknąć ten wpis. Jeśli jednak szukacie w perfumach dziwności i zwrotów akcji we wciąż mainstreamowym wydaniu, to zapraszam na recenzję!

Od syropu na kaszel do irysa zanurzonego w żywicy

Wiecie co… otwarcie tych perfum jest dla mnie po prostu okropne (choć zdaję sobie sprawę, że ten nieszablonowy cyrk xD na pewno znajdzie swoich zagorzałych fanów). Pierwsze minuty to totalny odlot. Nuty głowy pachną na mojej skórze jak słodki, prawoślazowy syrop na kaszel, wymieszany z dymnymi kadzidełkami prosto z indyjskiego sklepu. Dodajcie do tego średnio indoliczny jaśmin (na całe szczęście bez fizjologicznych wydzielin, ale za to z takim charakterystycznym, ziemistym błotkiem) oraz specyficzny zapach chińskich zabawek z bazarku. Jezu, serio! Tu się dzieje tak dużo i w tak nieszablonowy sposób, że śmiało mogę powiedzieć, iż to otwarcie ma potężne, wręcz niszowe zapędy.

Ale uwaga! Tu pojawia się największy plot twist użytych przeze mnie słów, gdyż celowo nie nazywam tego zapachu “śmierdzielem”. Mimo że pierwszy kontakt z perfumami jest wymagający, to jakimś cudem nie mam przed nim cofki. Wręcz przeciwnie, ten chaos intryguje i przyciąga, a to już w moim odczuciu znaczy bardzo dużo!

Jeśli przetrwacie szalony wstęp, to z każdą kolejną minutą jest już tylko lepiej. Z czasem kompozycja traci swoją początkową dziwność, a na scenę wkracza przepiękny, chłodny irys w gęstej żywicy. Bukiet cudownie się ociepla i na pierwszy plan wybija się świetna balsamiczność, która po mistrzowsku łączy dystansujący, pudrowy chłód kwiatów z rozgrzewającym otuleniem benzoesu.

Finał to z kolei czysta przyjemność. Na skórze osiada suchy, niesamowicie przytulny, waniliowo-kwiatowy puszek.

Opinia i parametry

Parfait d’Orchidee to bardzo ciekawy zawodnik z ujmującą esencją w sercu i szczerze chciałabym, żeby perfumy tak pachniały od samego początku do końca, bez konieczności przeżywania początkowej, apteczno-kadzidlanej traumy ( dla mnie trauma, dla kogoś innego piękność )! Niemniej jednak muszę oddać perfumom jakość ewolucji. Uważam, że to, jak zapach ostatecznie stapia się ze skórą zasługuje na spore brawa. Gęste żywice, ambra i wanilia robią tu fantastyczną robotę, solidnie zakotwiczając kompozycję na ciele. Więc jak widać są tu plusy i minusy, chociaż ostatecznie i tak przeważają plusy .

Jeśli zaś chodzi o parametry, to mamy tu do czynienia z naprawdę solidnym graczem. Zapach spokojnie utrzymuje się przez dobrych kilka godzin. Projekcja natomiast tworzy wokół nosiciela intrygujący woal, który co rusz o sobie przypomina przy każdym ruchu.

Podsumowanie

Reasumując: to nie jest zapach dla każdego i raczej odradzam kupowanie go w ciemno. Zara Parfait d’Orchidee to ewoluujący ekscentryk, który potrafi najpierw zdzielić po nosie, by chwilę później otulić piękną, balsamiczną elegancją. Jeśli macie odwagę na eksperymenty i lubicie nieoczywiste klimaty, to koniecznie przetestujcie go na własnej skórze. Kto wie, może Wy pokochacie to szalone otwarcie?

Pozostałe zapachy z linii Silent Flowers: Romance d’Iris, Brulante Violette, Balade de Figuer, Petale d’Ambre

Specyfikacja zapachowa Zara Parfait d’Orchidee

Fragrantica
Fragrantica Zara Parfait d’Orchidee

Kategoria
Orientalno – kwiatowa

Nuty
Głowy: kadzidło, jaśmin i imbir
Serca: irys i benzoes
Baza: wanilia, ambra i białe piżmo

Twórca:
Jo Malone

Rok powstania: 
2023

Pojemności:
100 ml

Trwałość:
Bardzo dobra – na ciele ok. 6-8 h, ubrania cały dzień

Artykuł Zara Parfait d’Orchidee – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Szalenie elegancki woal zmysłów

Otwarcie bajecznie musująco szampańskie. Biała herbata z kwiatem wiśni dają efekt rześkiego poranka w czystym tonie na pograniczu kosmetyczno-perfumeryjnym. Coś na zasadzie luksusowego spa po kąpieli z delikatnym akcentem pudru, który dosłownie w kilka minut z japońskiej finezji ewoluuje do postaci ciepłego ryżu spowitego kadzidlanym dymkiem.

Ryż w esencji nie jest spożywczy ani kleisty, lecz urzeka aksamitną, gładką strukturą. Kadzidło z kolei nie dominuje, nie jest kościelne czy ciężkie, a raczej wygładzone jak mgiełka. Razem tworzą waniliowo–kremowy woal o lekko orientalnym zacięciu, który rozwija się na skórze niczym satynowa chusta. W kompozycji jest coś znajomego, a jednocześnie zupełnie wyjątkowego. Jakby znajome nuty spotkały się w zupełnie nowej, sensualnej interpretacji. Osobiście wyczuwam tutaj nawiązania do Blanche Bete od Liquides Imaginaries czy Trussardi Pure Jasmin o ostatecznie własnym, niepowtarzalnym finiszu.

W drydownie natomiast zapach stapia się ze skórą w cielesny sposób. Otula puszystym, mlecznym kokonem z eleganckim, spokojnym, ale i z niebezpiecznie kuszącym kontrastem.

Opinia i parametry

Przyznam szczerze… nie spodziewałam się, że Everyday Show zrobią na mnie aż takie wrażenie. Jest tu wszystko czego trzeba dobrze skrojonym, kobiecym perfumom: herbaciana przestrzenność, subtelne ciepło ryżu, mistyczny twist kadzidła oraz czarująca słodycz laktonowej wanilii. Ponadto po raz drugi chcę wyraźnie podkreślić: Joanna Krupa sprawia wrażenie zapachu z ekskluzywnego domu perfumeryjnego. Mimo że to pozycja drogeryjna, w niczym nie ustępuje znanym produkcjom z mainstremu. Ma wyważoną konstrukcję, piękne przejścia między nutami i żadnej syntetycznej taniości. Czuć, że ktoś naprawdę pomyślał nad proporcjami.

Trwałość – dobra. Na mojej skórze utrzymuje się około 5 godzin, z czego pierwsze trzy mają świetną projekcję. Później bukiet przygasa i pozostaje blisko ciała.

Podsumowanie

Joanna Krupa Everyday Show to zapach, który zaskoczył mnie swoją dojrzałością i kunsztem. To nie kolejny celebrycki twór na jedno kopyto, ale prawdziwie dopieszczona kompozycja, balansująca między świeżością a zmysłowością. W moim doczuciu pachnie jak drogi krem do ciała, który nagle ożył i stał się perfumami. Jest miękko, gładko i z klasą.

Ja jestem absolutnie zauroczona i z pełnym przekonaniem mogę napisać: to jeden z najbardziej udanych zapachów Joanny Krupy oraz wbrew pozorom najmniej doceniony.

Specyfikacja zapachowa

Kategoria
Kwiatowo – orientalna

Nuty:
Kwiat wiśni, biała herbata, kadzidło, Wanilia, ryż, drzewo Thanaka, Kwiat Lei.

Twórca:
Joanna Krupa

Rok powstania: 
2022

Pojemności:
30 i 50 ml

Trwałość:
Dobra – skóra ok. 5 h, ubrania max 8 h

Artykuł Joanna Krupa Everyday Show – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Zamszowy urok czekoladowych pralinek

Po pierwszym rozpyleniu Ko Meme natychmiast przypomniały mi się dwie kultowe kompozycje: Lancome La Vie Est Belle i Bottega Veneta (a może nawet bardziej Rihanna Rogue). Tak, dobrze czytacie! Otwarcie to wyraźne echo gourmandowej nuty pralinek, tak bardzo rozpoznawalnej dla Lancome, lecz w bardziej szykownej i subtelniejszej odsłonie. W esencji zapachu za to wyczuwalna jest śmiała zmiana. Śliwka z kadzidłem stanowczo przełamują cukierniczą słodycz. Efekt miękkiego, luksusowego zamszu otula ciepłą, przyjemną fakturą, jednocześnie wciąż igrając z delikatnymi akordami czekoladowych wiórków. I przyznaję, ten kontrast absolutnie mnie kupił .

A gdzie zakończenie? Wiecie co, chyba się po prostu rozmyło. To znaczy według mnie perfumy go wcale nie posiadają. Nie jest to dla mnie absolutnie żadna wada, bo ostatecznie dostałam mystery boxa z pralinkami pełnymi tajemnic . Być może bukiet nie rozwija się jakoś szalenie i nie ma w nim zwrotów akcji, za to całość o dziwo naprawdę brzmi dobrze, a poszczególne nuty gładko ze sobą współgrają.

Opinia i parametry

Ko Meme to zapach pełen kontrastów, które harmonijnie się ze sobą łączą. Balansuje na granicy słodkiej dekadencji i niecodziennej głębi, tworząc aromat jednocześnie uwodzicielski i enigmatyczny. Z jednej strony mamy tu gourmandowe pralinki, które przypominają La Vie Est Belle, a z drugiej aksamitną śliwkę i kadzidło, które tworzą wrażenie zamszowej elegancji jaką znamy z Bottega Veneta. Jakbym miała wyobrazić sobie olfaktoryczne dziecko wyżej wymienionych hitów to dokładnie tak by pachniało .

Trwałość perfum na ciele wynosi około 5 godzin, co uważam jest bardzo przeciętnym wynikiem. Projekcja natomiast intymna, co dodaje woni atrakcyjnej barwy.

Podsumowanie

Podsumowując, The Saltworks Company Ko Meme to interesująca propozycja! Kompozycja doskonale odnajduje się w przestrzeni między słodką przyjemnością a subtelną ezoteryką w gustownym tonie. Według mnie zapach sprawdzi się u osób, które cenią sobie komfort i kameralną powabność bez przesadnej intensywności. Choć trwałość mogłaby być lepsza, woń nadrabia intymnym charakterem pełnym wdzięku, który nie potrzebuje krzykliwości, by zaintrygować.

Specyfikacja zapachowa

Kategoria
Owocowo – gourmand

Nuty
Głowy: praliny
Serca: śliwka, kadzidło, gruszka
Bazy: drewno kaszmirowe, ambra

Twórca:
The Saltworks Company 

Pojemności:
10 ml i 100 ml

Trwałość:
Średnia – na ciele ok. 4-5 h, intymna projekcja

Artykuł The Saltworks Company Ko Meme – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Plastikowa zabawka aniżeli rakieta w kosmos…

Uuuu jest gęsto i ciasno. Wstęp to przyprawowa słodycz w arabskim tonie. Sporo tu cynamonu oraz elemi. Po kilkunastu minutach natomiast wyłania się esencja w postaci waniliowo-kadzidlanej na piżmowej bazie. Dodatkowo obecne tu piżmo lubi pokazać animalny pazurek. Całość przez cały czas trwania jest mocno słodka z pikantnym twistem. Z czasem bukiet minimalnie się pudruje, lecz trzyma stanowczy fason. To co tutaj robi robotę i broni zapach, to delikatne przebłyski nieoczywistej świeżości, która sprawia, iż Cosmic Power nie jest ulepkiem. Fajne zagranie. Wiecie co jeszcze mnie tu zaciekawiło? W drydownie kręci się nuta czekolady deserowej! Tak dokładnie. Czuć, że kompozycja jest bogata i poszczególne nuty lawirują między sobą na korzennym tle. Co więcej, im dalej tym lżej. Aromat z mocarnej chmury przeistacza się w lekką mgiełkę tlącego się, orientalnego dymu po rytualnej imprezie… .

Opinia i parametry

Cosmic Power w pierwszych chwilach pretenduje do wystrzelenia w kosmos, ale jak to zwykle bywa w NASA… mamy tu falstart i Falcon nie poleci . Owszem otwarcie czaruje cynamonowym pyłem oraz balsamicznymi akordami, jednak szybko woń schodzi na ziemię oraz osiada na laurach dając niedosyt. Nie jest źle! Żebyście mnie dobrze zrozumieli . Dla jednych taki obrót akcji będzie na plus, ponieważ ostatecznie zapach nie męczy, a ma w sobie blisko-wschodni vibe, ale z drugiej strony osoby lubujące się w konkretnych aromatach poczują się rozczarowane. Ryzyk fizyk. Love albo hate, ale… w mojej skromnej opinii flakon nie wart 600 zł .

Spacyfikowany orient projektuje ładnie, trzyma się skóry max 5 h, wszakże na ubraniach siedzi cały dzień.

Podsumowanie

Charlotte Tilbury Cosmic Power nie zachwyca i nie porywa. Ponownie znajdziecie tu akordy, od których półki w perfumeriach aż się uginają. Żywica, cynamon, puder i wanilia. Nic innowacyjnego. Boli mnie dosłownie brak jakby chęci porwania się na coś innego, a nawet jeśli już marka idzie w powielanie, to chociaż niech robi to dobrze. Tutaj nie czuję ani jakości, ani historii zapachu… . A może budżet był za mały? No cóż… jak mawia klasyk: dupy nie urywa .

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Charlotte Tilbury Cosmic Power

Kategoria
Aromatyczno-przyprawowa

Nuty
Głowy: cynamon, elemi, czarny pieprz i bergamotka
Serca: kadzidło i róża
Bazy: bursztyn, wanilia, nuty pudrowe i piżmo.

Twórca:
Dominique Ropion

Rok powstania: 
2024

Pojemności:
10 ml i 100 ml

Trwałość:
Zadowalające – ok. 5 h na skórze, ubrania do prania.

Artykuł Charlotte Tilbury Cosmic Power – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Leśne runo, ale nie do końca

Otwarcie jest bardzo ciekawe, ponieważ w nos uderza aromatyczno-zielona woń w realistycznym wydaniu. Serio czuć podmokłe wodorosty ala Aura Muglera, natomiast cały ten wodny pokaz nie jest esencją perfum. Stanowi jego tło i w Magic Energy króluje palo santo. Obecne tu drewienko jest lekko słodkawe, minimalnie mdłe, lecz oryginalnie podbite wytrawno-ziołowo-miętowym akcentem nawiązującym do Cavalli Paradiso. Drzewności jest tu masa, jednak fajnie współgra z pozostałymi nutami oraz wyciąga z nich to co najlepsze dodając sobie sznytu. Również kadzidlany niuans robi robotę i nadaje kompozycji subtelnej, mistycznej aury. I jeszcze jaśmin! Jaśmin podobnie jak mirra delikatnie zaznacza swoją obecność. No słuchajcie dzieje się i to w dobrym tego słowa znaczeniu. Dodam jeszcze od siebie, że troszkę tu jakby momentami parno, przez wilgoć. Mi to nie przeszkadza, ale w ciepłe dni kiśnie .

Opinia i parametry

Zielona barwa Charlotte Tilbury Magic Energy kryje interesujący miks wodorostów na drzewnej bazie. Obecne tu palo santo w wersji eterycznie kadzidlanej, takiej tlącej się oraz z leśnym podtekstem posiada łagodny mistyczny pogłos. Bukiet harmonijnie rezonuje na ciele dając poczucie spaceru po gęstym gaju w wodnym klimacie. Zapach jest fajnie skonstruowany, miły dla nosa i otoczenia. Ma swoje odchyły przez nadmiar pary, ale końcowo na tle pozostałych pozycji z linii wypada dobrze. Bez szału, poprawnie . Zgodzę się co do kategorii, ponieważ perfumy trafią olfaktorycznie zarówno do kobiet jak i mężczyzn.

Aromat trzyma się skóry dość zgrabnie. Po 5 godzinach jeszcze czuć woń. Ubrania podobnie.

Podsumowanie

Czy energia Magic Energy jest magiczna? W pewnym sensie tak. Połączenie nut zielonych na pograniczu leśnej chatki i wodorostów z drzewem gwajakowym przyciąga uwagę, a całość zblendowano zacnie. Zapewne taka kompilacja nie każdemu przypadnie do gustu, co nie zmienia faktu, że tym razem Juliette Karagueuzoglou próbowała wykrzesać coś innego z bukietu . Zachęcam do testów .

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Charlotte Tilbury Magic Energy

Kategoria
Aromatyczno-wodna

Nuty
Głowy: bergamotka i mirt
Serca: cyprys, wodorosty i jaśmin wielkolistny
Bazy: gwajakowiec lekarski, kadzidło, drzewo kaszmirowe i ambra

Twórca:
Juliette Karagueuzoglou

Rok powstania: 
2024

Pojemności:
10 ml i 100 ml

Trwałość:
Zadowalające – ok. 5 h na skórze.

Artykuł Charlotte Tilbury Magic Energy – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Synonim męskości, kobieta wamp czy… pianka do golenia?

Otwarcie ma power. Nuty głowy są stanowcze i ostre. Zdecydowanie męskie, coś na wzór pianki do golenia w starym stylu. Czuć morskie i cytrynowe akordy, a szafran dodatkowo podbija mężne wrażenie. Po kilkunastu sekundach dochodzi kadzidło, które daje marmurowy efekt niczym na kościelnej nawie. O ile nie jestem fanką mirry, tak tutaj nie powala ona swoim bezpośrednim i drażniącym tonem. Stanowczo, aczkolwiek subtelnie gryząco wprowadza do zapachu tajemniczy i mistyczny element z kosmetycznie słodkawym tłem.

Serce nieco wyhamowuje na ekspresji oraz delikatnie łagodnieje wciąż pozostając w dziarskim charakterze. Nadal astralny dym wyznacza tor woni, lecz blenduje się z cytrusową, drzewną wetywerią i dzikimi liśćmi fiołka. Na tym etapie aromat jest znacznie bardziej przystępny i już unisexowy. Natomiast to co naprawdę stanowi filar w Lunie, już po ułożeniu na ciele, to według mnie mech dębowy, który swoją eterycznością otula bukiet. Co więcej ukazuje on taki ciemny i ziemisty wydźwięk, który nie zawsze daje miłe uniesienie.

Wygaszanie to nic innego jak drzewo sandałowe i jego w moim odczuciu trochę sztampowe brzmienie męskiej wody toaletowej (ponownie wracamy do punktu wyjścia ). Fakt, że zakończenie mogło być lepsze, ale na skórze płci silnej brzmi znacznie lepiej niż na damskiej, dlatego koniecznie polecam testy przed zakupem.

Opinia i parametry

Doda Luna nie wszystkim przypadnie do gustu. Już po pierwszej aplikacji można stwierdzić z jakim zapachem mamy do czynienia i absolutnie nie jest on skierowany do grzecznych dziewczynek. Nie jest to słodki przyjemniaczek, ani kwiatki sratki. To kompozycja dla odważnych kobiet i pewnych siebie mężczyzn. Woń startuje względnie krzykliwie, intensywnie i świdrująco. Z czasem łagodnieje, jednak bezustannie utrzymuje orientalny sznyt na niebanalnym poziomie jak na celebryckie pachnidło. Wszechobecny w bukiecie chłód dystansuje. Nie szczędzono tu kadzidła, aromatycznej wetywerii czy mchu. Mimo uniwersalnej kategorii, w perfumach w 80% rządzi męskie brzmienie z minimalnie słodkawym niuansem drzewa sandałowego. Ze względu na swoistą ostrość i kanciastość momentami można odnieść wrażenie syntetyczności (szczególnie w pierwszych etapach), lecz osobiście uważam, iż finalnie całość brzmi przyzwoicie i daleko mu do damskiego wydania .

Użyłam Lunę z koło godziny 13, a teraz jest 20 i wciąż czuję smugę zapachu.

Podsumowanie

Dorota Rabczewska zaprezentowała zapach dla ludzi, którzy lubią w perfumach szczyptę inności, enigmatyzmu oraz nieszablonowości, ale wciąż w totalnie noszalnym zasięgu. Dla większości Pań Luna może wydać się zbyt szorstka, chociaż zwolenniczki kadzideł powinny się przychylić nad półksiężycem . To nie są ciepłe kapcie dla flagmatyków. Jak na debiut Doda z pewnością pokazała coś polaryzującego i musze przyznać, że nawet mnie to nie dziwi. Esencja Luny w pewien sposób jest taka jak piosenkarka: bezpośrednia, zimna i z pazurem. Tylko zdecydowane damy bez mrugnięcia okiem ubiorą ten eliksir .

Specyfikacja zapachowa

Kategoria
Szyprowo – orientalna

Nuty
Głowy: akordy morskie, czarna porzeczka, cytryna, szafran, kadzidło, drzewo laurowe
Serca: fiołek, róża, kolendra
Bazy: bursztyn, mech dębowy, wetyweria, drzewo sandałowe, wanilia, paczula, orzech

Twórca:
Dorota Rabczewska

Rok powstania: 
2024

Pojemności:
50 ml

Trwałość:
Bardzo dobra – na ciele ok 7 godzin, ubrania cały dzień

Artykuł Doda D’eau Luna – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Rodowodowy unisex z charakterem

Przede wszystkim Kayu to świetna mieszanka akordów drzewnych ze słodkimi, podrasowana chłodnym kadzidłem dodającym perfumom pazura. Wstęp raczy unsexowym brzmieniem cytrusowego rozmarynu, który ekspresowo wysładza się i przechodzi do serca woni, czyli cudownego drzewa gwajakowego. Całość zatopiona jest w słodko-szorstkiej chmurze, która przy początkowej fazie ocieplania wpada w tytoniowo-hebanowe tony. Co prawda w piramidzie nuty te nie są wymienione, lecz aromat na skórze daje mi właśnie odczucie przypalonego tytoniu na drzewnej bazie podkręconej surowymi niuansami. Myślę, że kadzidło i cedr nadają bukietowi genialnego, nietuzinkowego sznytu intrygi i wytrawności. Bardzo fajne zagranie! Dla mnie hit, aczkolwiek w miarę rozwoju perfumy potrafią skręcić bardziej w męską stronę, choć dla mnie wciąż jest to akceptowalna granica unisexu.

Opinia i parametry

Kinetic Kayu jest tajemniczy i wręcz rasowy na swój sposób. Z jednej strony jest ciepło, a z drugiej chłodno i to gra! Perfumy bardzo miło się nosi, nie męczą, a oczarowują i dodają pewności siebie. Aromat to współczesna drzewna słodycz w akompaniamencie bobu tonka, posypana popiołem. Nie mogę także odpędzić wrażenia tytoniowego ubarwienia . W nutach zdeklarowano oud, lecz nie gra on głównych skrzypiec (daleko mu do smolistego araba ) i raczej robi tu jako subtelny dodatek. Dla mnie po prostu bukiet super się blenduje i ma efekt nowoczesnego brzmienia.

Parametry na piątkę! Za nosicielem ciągnie się woal, a zapach trzyma się skóry do 6 h. Oczywiście na ubraniach i włosach znacznie dłużej.

Podsumowanie

Podsumowując: Kinetic poszedł w kierunku ciekawego zestawienia akordów, które zdały egzamin wzorowo! Kayu serwuje drzewny miks przełamany wyraźnymi nutami słodyczy, które są wytrawne i kaszmirowe jednocześnie. Jest gładko oraz balsamicznie, a akcent ostrości nadaje kompozycji twistu. Zdecydowanie kupuje takie klimaty!

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Kinetic Kayu

Kategoria:
Drzewno-aromatyczna

Nuty:
Głowy: włoska mandarynka, rozmaryn i wanilia
Serca: kadzidło, drzewo gwajakowe i cedr Virginia
Bazy: nuty pudrowe, tajski agar, piżmo, fasolka tonka i oud z Laosu.

Twórca:
Chris Maurice (Christian Carbonnel)

Rok powstania: 
2022

Pojemności:
100 ml

Trwałość:
Dobra/bardzo dobra – 6-7 godzin na skórze

Artykuł Kinetic Kayu – recenzja pochodzi z serwisu Słodka Paczula.