Zara Moonlight Whisper

Ooooo Jezu, ja po prostu nie wierzę, co tu się wydarzyło. Ja pierdzielę, jaki to jest smród! A uwierzcie mi, że napaliłam się na ten flakon jak łysy na grzebień. Niestety, zamiast pysznego deseru, spotkało mnie gigantyczne i bardzo traumatyczne rozczarowanie. Ciekawi tej olfaktorycznej katastrofy w wydaniu Zara Moonlight Whisper? Zapraszam do recenzji, chociaż ostrzegam… moje osobiste odczucia nie są miłymi misiami pysiami… .

Wiadro brudnych mydlin

Nuty brzmią jak największe marzenie fanki zapachów gourmand: w głowie pistacja, w sercu krem migdałowy, a w bazie wanilia i drzewo sandałowe. Przede wszystkim, samo otwarcie jest takie… że aż nie wiem, co mam powiedzieć. Niby przez ułamek sekundy faktycznie czuć jakieś pistacje, w dodatku lekko słone, ale lada moment dzieje się absolutna tragedia. Dosłownie czuję się tak, jakby ktoś wylał mi na twarz wiadro słodkawych mydlin po myciu podłogi! Co gorsza, dla mnie te perfumy pachną jak cytrynowo-pistacjowa woda, którą ktoś srogo zamieszał brudnym mopem i zostawił w wiadrze na tydzień w potężnym upale. MASAKRA! To jest po prostu jakiś koszmar.

Naiwnie myślałam, że może chociaż czas zadziała tu na korzyść i mimo wszystko zapach jakoś ładnie ułoży się na ciele. OooO naiwna ja! W rzeczywistości w miarę rozwoju na skórze ta kompozycja po prostu chamsko kiśnie. Czekałam cierpliwie z zaciśniętymi zębami na obiecaną słodycz. Niestety nie uświadczyłam tu ani gładkiego kremu, ani pysznego deseru. Nie ma tu kompletnie nic, nic, nic i jeszcze raz nic! Zamiast apetycznej aury zostają na mnie tylko i wyłącznie rasowe pomyje. W rezultacie Moonlight Whispper to dla mnie absolutny dramat i zero jakiejkolwiek przyjemności z noszenia.

Opinia i parametry

Poważnie?? Ale żeby stworzyć perfumy, po aplikacji których człowiek czuje się dosłownie jak szmata do podłogi?! Ja po prostu nie wierzę… Ale dlaczego, ZARA?! Przecież doskonale wiemy, że marka potrafi wykreować absolutne zapachowe perełki i wznosić się na wyżyny. Co prawda nie znam pierwszej, klasycznej wersji Moonlight Whisper, jednak ten konkretny wypust jest w moim odczuciu po prostu tragiczny. Ja się głośno pytam: gdzie ta obiecana otulająca wanilia? Gdzie pyszny tort pistacjowy? No gdzie, do cholery jasnej?! Zapach jest płaski, chemiczny i totalnie odrzucający. Parametrów nawet nie będę szczegółowo oceniać, bo zmyłam to z siebie tak szybko, jak tylko się dało… przepraszam 🙁 .

Podsumowanie

Krótko mówiąc, Zara Moonlight Whisper to dla mnie gigantyczne nieporozumienie i totalna trauma dla nosa. Spodziewałam się apetycznej, pistacjowo-waniliowej chmurki, a dostałam w twarz mokrym mopem z kantorka woźnej. Zdecydowanie odradzam zakupy w ciemno! Omijajcie ten flakon szerokim łukiem, chyba że lubicie pachnieć jak płyn do podłóg po ciężkim dniu sprzątania. Ja mówię zdecydowane i głośne: N I E.