Złota Malina w kategorii flankerów… .

Miałam duże oczekiwania, a nawet bardzo duże. W zasadzie to nie wiem czego się spodziewałam, ale… z pewnością nie tego! No ludzie no… dlaczego Burberry to zrobiło?? Słuchajcie otwarcie brzmi jak jakaś stara chata czarownicy. Jest gryzące, ziołowe i lawendowe w stylu męskiej wody kolońskiej i jakiegoś niedorobionego eliksiru miłości oooOo losie. Ponadto wstęp ma w sobie dziwny, cytrusowy niuans, który daje unisexowo kwaśny efekt. Szczerze? Dramat. Po prostu dramat i na ten moment zero podobieństwa do zapachu matki… .

Gdy bukiet nieco osiądzie na ciele faktycznie wybija się słodki akord, lecz w postaci prostej, płaskiej i takiej jakby… wykastrowanej przez co ostatecznie aromat pretenduje do niezbyt górnolotnego, taniego szamponu. Na tym etapie myślałam że się popłacze, serio! Tak naprawdę to dopiero w drydownie kompozycja robi się miękka oraz ma subtelne nawiązania do oryginału. Marne, ale jednak. I nie, nie uraczyłam tu ani żadnej głębi, ani intensywności, czy nawet próby podbicia klasyka .

Opinia i parametry

Ehh wiecie co? Tutaj mamy bardzo przejrzysty i popisowy przykład, jak koncertowo można spartolić flanker. Wszystko co mogło pójść nie tak, poszło nie tak. Oryginał ma cudowną wanilię: szlachetną, opruszoną kakao, sensualną i wytworną, a Goddess Intense? To cień i popłuczyny pierwowzoru. Nie dość że całość mało co przypomina Edp, to jeszcze obecna tu wanilia niestety, ale została wypruta z wyrafinowania i szyku. Co więcej, połączenie kolońskiej lawendy z serio nieudolnym obrazem słodyczy serwuje woń niskopółkowych kosmetyków. Tutaj po prostu fioletowe ziele wzięło górę i zdominowało pozostałe nuty… .

Goddess z piedestału spadło na samo dno, a moje serce krwawi z żalu… . Przykro mi to pisać, ale moim zdaniem ten zapach wcale nie powinien powstać.

Parametry dobre. Na ciele perfumy utrzymują się około 6-7h, a na ubraniach do prania. Projekcja też niezła, bo ciągnie spory ogon za sobą.

Podsumowanie

Burberry Goddess Intense nie powaliło mnie na kolana, a wręcz przeciwnie: odstraszyło. Najpierw marka zarzuciła przynętę i dała fenomenalną wanilię, po czym rok później wypuszcza gniota w postaci kiepskiej odżywki… no ja nie mogę tego przeżyć wybaczcie. Jestem tak rozgoryczona i zawiedziona, że więcej nie wrócę do tego zapachu, a w sercu będę gościć tylko oryginał. Totalna klapa!

To co? Kto już testował Burberry Goddess Intense?

Porównanie w pigułce

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Fragrantica Burberry Goddess Intense

Kategoria:
Aromatyczna

Nuty
Głowy: lawenda
Serca: kawior waniliowy, wanilia, absolut wanilii i wanilia bourbon
Bazy: paczula

Twórca:
Amandine Clerc-Marie

Rok powstania: 
2024

Pojemności:
30 ml, 50 ml i 90 ml

Trwałość:
Bardzo dobra: ciało 7 godzin, ubrania do prania

Artykuł Burberry Goddess Intense – recenzja + porównanie z Goddess Edp pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Niby prototyp, ale nie do końca…

W Internecie można się spotkać z opiniami, że jest to legendarna wersja zamknięta w limitowanym flakonie. Owszem, cała receptura Good Girl Dazzling Garden solidnie opiera się na pierwowzorze, lecz wprowadzone do niego pewne niuanse powodują że mimo wszystko zapach wypada dyskretnie inaczej.

Faktycznie w pierwszym momencie podobieństwo do oryginału jest mega intensywne. Ten sam rodzaj odurzającej tuberozy daje po nosie, sporo marcepanowej fasoli tonka roztacza ciepły woal, ALE. Jak tylko bukiet zaczyna osiadać na ciele, to kompozycja nabiera bardzo przestrzennego i jednocześnie subtelnie puchatego wydźwięku, którego według mnie brakowało w klasycznym wydaniu. Na tym etapie zdecydowanie czuć nawiązanie do kryształowego Legere. Ponadto w purpurowej buteleczce na moje szczęście nie ma tej drażniącej nuty ala dentystyczna tuberoza, która doprowadzała mnie do szału w granatowym pantoflu . W fioletowej szpilce postawiono na królewski jaśmin oraz jego upojne brzmienie. Dodatkowo mleczno – gurmandowy migdał świetnie przełamuje białe kwiaty wprowadzając aurę delikatnej kremowości z kakaową, suchą posypką… brzmi zacnie prawda?

No tak, wszystko pięknie i cudownie, natomiast po tych wodzących za nos akordach, mniej więcej po 3 godzinkach aromat klaruje się do postaci rozwiniętego, wszystkim bardzo dobrze znanego i ułożonego klasyka. Troszkę szkoda, bo liczyłam na dłuższe przeciągnięcie w czasie tej mieszanki i większe różnice.

Opinia i parametry

Przez cały czas trwania zapachu bazą Dazzling Garden jest wyraźne DNA wzorca. Z jednej strony woń lawiruje nutami i stara się żyć własnym życiem, ale ostatecznie się poddaje i po czasie pachnie po prostu jak pierwowzór. Wprawdzie detale sprawiają, że perfumy są faktycznie bardziej miękkie i komfortowe w odbiorze w porównaniu do odsłony z 2016 roku, niemniej jednak nie jest co coś innego i porywającego. Uważam, że fioletowy, mieniący się flakon jest nie lada gratką dla kolekcjonerów. Na półce prezentuje się zjawiskowo.

Czy warto je kupić? To zależy. Do uzupełnienia rodzinki buteleczek – tak, dla zapachu? Niekoniecznie. W mojej opinii tylko, albo aż niuanse sprawiają, że całość owocuje aromatem lekko zmodernizowanego oryginału. Znaczne podobieństwo obydwu pachnideł powoduje, iż na kompozycję zdecydują się prawdopodobnie fani serii lub wprawne nosy, które wychwycą zmienione akordy i dla których ten szczegół zaważy o decyzji nabycia. O ile kobaltowy pantofel mnie dosłownie irytował nadmiarem tuberozy, tak Dazzling Garden już nie. Nieco spacyfikowano w nim to narkotyczne kwiecie i osobiście gdybym miała wybrać między Edp a Dazzling, to byłby to Dazzling.

Parametry oczywiście bardzo dobre. Ubrania do prania, na ciele około 7 godzin.

Podsumowanie

Wyraźnie widać, że Carolina Herrera ciągnie szpileczki jak studnię bez dna. Paleta kolorów szeroka xD . Good Girl Dazzling Garden wizualnie cieszy oko (oczywiście jest to kwestia gustu ). Olfaktorycznie nie powala na kolana i wypada wtórnie jeśli zestawimy je z wzorcem. Drobne zmiany w kompozycji prawdopodobnie nie zrobią wrażenia na potencjalnym odbiorcy, bo… to już było, ale wielbiciele z pewnością powinni chociaż pochylić się nad brokatowo – fioletowymi perfumami .

Porównanie w pigułce

Specyfikacja zapachowa

Link do fragrantica:
Carolina Herrera Good Girl Dazzling Garden

Kategoria
Kwiatowa

Nuty
Głowy: migdał
Serca: jaśmin wielkolistny i tuberoza
Bazy: kakao i fasolka tonka.

Twórca:
Carolina Herrera

Rok powstania: 
2023

Pojemności:
80 ml

Trwałość:
Bardzo dobra – ubrania do prania, na skórze ok. 6-7 h.

Artykuł Carolina Herrera Good Girl Dazzling Garden – recenzja + porównanie z klasycznym Edp pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Zarówno w oryginale La Vie Est Belle (link do pełnej recenzji) jak i w Allvernum wstęp jest niemalże identyczny, czyli rześki, świeży i wręcz nawet lekko gryzący. Jedno i drugie pachnidło ma charakterystyczny akord ziołowości, który szybko pokazuje słodko-irysowe oblicze. Tak naprawdę na tym etapie ciężko znaleźć różnice i dopiero po kilkunastu minutach można wskazać lekką rozbieżność, a mianowicie w Lancome jest mimo wszystko słodziej i bardziej gourmandowo, a irys pięknie tańczy pośród kryształów cukru . Iris & Patchouli natomiast nie jest już aż tak słodziutka w odbiorze, ale wciąż zdecydowanie czuć mocne podobieństwo do La Vie Est Belle. Allvernum po prostu wybija więcej nut kwiatowych, przez co pralinkowy ton nie krzyczy tak jak w pierwowzorze. Powiedziałabym, że jest to jego taka lżejsza wersja.
Zakończenie wypada nadzwyczaj zgodne. Obydwie pozycje przyklejają się blisko skóry i emanują subtelną, czekoladowo-karmelkową chmurą.

W moim odczuciu Iris & Patchouli jest naprawdę konkretnie zbliżony zapachowo do bestsellera od Lancome. Istnieje wszakże jedna spora rozbieżność pomiędzy omawianymi woniami… . trwałość! LVEB posiada bezapelacyjnie idealne, całodniowe parametry. W przypadku Allvernum niestety zapach szybko ucieka, po 4 godzinach pozostaje tylko wspomnienie. Szkoda! Ale z drugiej strony cenowa przepaść może spowodować, że większość użytkowników wybaczy ten mankament polskiej marce.

Podsumowanie

Allvernum jako klon La Vie Est Belle wypada w mojej opinii na prawdę dobrze. Zapach nie trąci taniością i absolutnie nie daje poczucia stosowania zapachu z niższej półki cenowej. Fakt faktem, iż ma mniej mocy i głębi, ale dla niektórych osób może to być plus, gdyż droższa wersja w nadmiarze jest migrenogenna i męcząca. Za 30 zł otrzymujemy zacny zamiennik klasyka Lancome w wersji light .

Artykuł Allvernum, Iris & Patchouli Edp + porównanie z Lancome La Vie Est Belle Edp pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

O ile z pierwowzorem się średnio polubiliśmy, tak w tym przypadku byłabym skłonna nawet i nabyć flakon, a to już COŚ znaczy. Wydanie z 2021 roku otwiera się faktycznie z przytupem i żywo owocowo. Nie pożałowano słodkiego soku porzeczkowego z charakterystycznym różanym wydźwiękiem. Tutaj mocne nawiązanie do klasyka, ALE… do jego wersji sprzed reformulacji. Si edp z 2013 roku przeszło ostrą reformę kompozycji, po której zapach stracił na mocy i głębi oraz stał się chłodny w odbiorze. Intense na początku bardzo przypomina właśnie te Si, które pamiętają miłośnicy perfum z pierwszych wydań. Po opadnięciu nut głowy Si Intense nabiera ciężkości i wpada w balsamiczne tony. Benzoes został tu świetnie zaserwowany. Czuć żywiczno-słodki akord w sposób delikatny, ale stanowczy, a sam zapach zaczyna coraz bardziej odbiegać od oryginału. Robi się ciepło oraz otulająco. Za sprawą benzoesu całokształt jest znacznie bardziej bogaty w odbiorze niż wzorzec. Uważam osobiście, że wplecenie do bukietu benzoesu było strzałem w dziesiątkę! DNA klasyka oczywiście jest zachowane, ale kierunek woni to klimaty sensualne i kobiece.
Zakończenie to typowo blisko-skórna mgiełka, która absolutnie poprawia humor sporą dawką wanilii.

Si Intense potrafi grymasić i w zależności od pogody raz wpada w słodki syrop porzeczkowy z żywiczną bazą (ciepłe dni), a innym razem skręca w różaną stronę (chłodniejsze temperatury). Oryginał z 2013 roku był dość linearny. A co z porównaniem klasyka do czerwonego wina? Owszem, w pierwowzorze bardzo często powiewało winnym aromatem, lecz tutaj już postarano się, aby tego wydźwięku uniknąć. Jedynie na samym wstępie Intense może lekko przypominać wino, ale raczej jest to wysokiej klasy, mocno słodki i bardzo aromatyczny oraz drogi trunek. Słowo drogi dodałam celowo, gdyż w tej wersji absolutnie nie czuć syntetyczności, czego nie mogę powiedzieć o obecnym zapachu “matce”.

Czy jest rzeczywiście intensywniej, mocniej i ogólnie bardziej…? Mam wątpliwości, bo gdy poznałam Si Intense, to w pierwszych etapach rozwoju woni skojarzył mi się z wariantem przedreformulacyjnym Si Edp. To była jak retrospekcja olfaktoryczna. To właśnie Si Edp powinno pachnieć w standardzie jak dopiero co wydane Si Intense. Słowo Intense w nazwie zobowiązuje, ale suma summmarum w moim odczuciu ten flanker bezapelacyjnie jest znacznie lepszym wypustem od aktualnego Si Edp. Lepszy pod względem kompozycji, sposobu rozwoju i odbioru zapachu, trwalszy (spokojnie 8 h na skórze) i może pochwalić się fajną projekcją (ok. 4 h i nadal snuje się lekki ogon). Poza tym uważam, że benzoses w tym wypadu robi na prawdę ogromną robotę i wznosi atrakcyjność perfum na wyższy poziom. Kompozycja jest znacznie cieplejsza i pozbawiona chłodnych akordów, które tak często przewijały się w oryginale.

Podsumowanie

Si Intense to moim zdaniem bardzo udany flanker. Zapach należy do kategorii zmysłowych otulaczy. Jest umiarkowanie słodko, gęsto i żywicznie. Nawet lekko nostalgicznie. Można bez problemu zatracić się w tej aurze. Różany ton zszedł na drugi plan, a wybito balsamiczne nuty. Miłośnicy linii absolutnie powinni powąchać te nowość.

Tabela porównawcza Si Edp 2013 z Si Intesne 2021

Specyfikacja zapachowa Intense:
Kategoria: orientalno – kwiatowe
– Nuta głowy: syrop z czarnej porzeczki
– Nuta serca: róża turecka i davana
– Nuta bazy: benzoes, paczula

Twórca:
Julie Masse

Rok powstania: 
2021

Pojemności:
30 ml, 50 ml i 100 ml

Trwałość:
Znakomita– około 8 godzin na skórze

Artykuł Giorgio Armani, Si Intense 2021 Edp + porównanie z klasycznym Si Edp pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Black Opium (<– link do pełnej recenzji) to perfumy wielowymiarowe: można w nich rozróżnić wstęp, środek i zakończenie. Coffe & Amber są natomiast monotematyczne i przedstawiają praktycznie środkowy etap woni czarnego flakonu od YSL, przez co są tak mocno zbliżone do nich już od samego początku. O ile Black Opium to zapach wielkiego, mlecznego Cappuccino ze sporą dawką wanilii z dodatkiem kawałków gruszki (przy czym całokształt przełamano cierpkimi migdałami) tak Allvernum potrafi bardziej się wysłodzić na skórze. Coffe & Amber momentami upodabnia się wręcz do syropu gruszkowego, dodawanego do kaw . Podejrzewam, że jest to spowodowane brakiem migdałowego akordu, co nie zmienia faktu, że ten dysonans nie wpływa mocno na podobny odbiór obydwu pachnideł. Wprawny nos z pewnością wychwyci ten niuans, aczkolwiek osoby, które nie siedzą w świecie perfum na co dzień, mogą uznać Coffe & Amber za zacny klon Black Opium, z czym się zgodzę! Dodatkowo bursztyn obecny w Allvernum delikatnie ociepla wizerunek i sprawia, że zapach jest mimo wszystko ciut cięższy. W tym momencie chciałabym również dodać, że w moim doczuciu Coffe & Amber również nawiązuje do Dolce & Gabbana The Only One, które także są w klimacie Black Opium .

I tak na prawdę to tyle jeśli chodzi o sam zapach . Co do parametrów to w tym przypadku są porównywalne. Jedne i drugie perfumy są ogoniaste oraz trwałe: na skórze około 7 godzin, a na ubraniach znacznie dłużej.
Diametralna różnica, która podejrzewam, że w wielu przypadkach zadecyduje o zakupie, to oczywiście CENA! Allvernum to około 30 zł za 50 ml w Hebe, natomiast Black Opium to koszt rzędu 200 zł za tę samą pojemność.

Podsumowanie + tabela porównawcza

Jeśli szukacie tańszej alternatywy kawy od Yves Saint Laurent to myślę, iż Allvernum spełni Wasze oczekiwania. Co prawda Coffe & Amber są linearne, ale zawierają w sobie kwintesencję Black Opium. Acha i jeszcze jedna ważna sprawa! Zapach w przypadku tańszego flakonu nie jest w żadnym wypadku syntetyczny i nie czuć alkoholu, co uważam, że jest już samo w sobie sukcesem. Ja jestem na Tak

Artykuł Allvernum, Coffe & Amber Edp + porównanie z Black Opium Edp pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Pierwowzór jest wonią typowo surową, kwaśnawą i owocową, porzeczkowo-jeżynową. Jeśli dobrze ułoży się na Waszej skórze, to ta charakterystyczna porzeczkowa nuta będzie pięknie rozwijać skrzydła przez 3/4 czasu trwania zapachu, by dopiero pod sam koniec dać się lekko ocieplić piżmem. To właśnie dzięki niedojrzałym jeżynom prosto z lasu ciemno fioletowy Ametyst zdobył rzeszę fanów, poza tym jest to jego znak rozpoznawczy, a sama kompozycja jest świetnie wyważona i udana. Widocznie nie każdemu przypadł do gustu chłodny ton tak bardzo niepowtarzalny dla pierwszej wersji. Po 7 latach nadszedł czas na Eclat. Miała to być lżejsza odmiana. Pierwsze co zwraca uwagę, to znacznie uboższy skład, okrojony do niezbędnego minimum, ale mimo wszystko Eclat ma w sobie ducha z klasycznego Amethysta. Motyw jeżyny i czarnej porzeczki nadal przewija się w tych perfumach, szczególnie podczas otwarcia, lecz szybko ucieka oraz nie jest to już ten leśny i srogi akcent, lecz przez dodatnie do nich gruszki i znacznie większej ilości kwiatów cała aura z oryginału została przytłoczona innymi składnikami. Eclat to perfumy typowo kwiatowe o podłożu piżmowym. Jak widzicie w miarę rozwijania się woni, tym coraz więcej rozbieżności między tymi dwoma zapachami. Serce Eclat jest znacznie bardziej kremowe, kwiatowe i przede wszystkim występuje tu efekt mydła. Flanker lubi wydawać mydlano-piżmowy aromat. W tym momencie obydwa zapachy mają już mało wspólnego ze sobą i w moim odczuciu ich zakończenia to dwie różne bajki.

Wzorzec jest zapachem, który posiada owocowe “to coś”, natomiast jego następca niestety szczególnie się nie popisał, ponieważ uważam go za zwykłe i ginące w tłumie, pospolite kwiatowo-piżmowe pachnidło. Zwykły Amethyst ocieka leśnymi akcentami, faktycznie nie są one dla każdego, ponieważ to dość specyficzne owoce, a Eclat ma w sobie tylko ich wspomnienie, które co jakiś czas przełamuje aromat kwiatów, przez co odczuwany jest wydźwięk z klasyka.

Jeśli chodzi o trwałość to pierwowzór potrafi znacznie szybciej zniknąć, zarówno ze skóry jak i z ubrań. Wszakże Eclat ze względu na swoją mydełkowatość potrafi trwać nieco dłużej, ale wciąż obydwa zapachy cechuje zbliżona ulotność oraz niezbyt duża projekcja.

Podsumowanie + tabela porównawcza

Uważam, że jeśli macie już za sobą Amethyst z 2007 roku, to Eclat również powinniście koniecznie poznać. Z pewnością lżejsze wydanie niestety zostało wyprute ze wszystkiego co najlepsze w oryginale. Nie da się tego ukryć w żaden sposób, bo nosa nie da się oszukać :). Jeśli pierwsza wersja w jakiś sposób Was drażniła i szukacie woni z jej akcentem, lecz znacznie bardziej kobiecej i przystępnej dla nozdrzy to Eclat może okazać się strzałem w dziesiątkę.

Artykuł Lalique Amethyst vs Lalique Amethyst Eclat pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Intense otwiera się pod postacią typowo cytrusową: neroli i cytryna ewidentnie wiodą prym. Jest dość świeżo i zwiewnie, ale o dziwo wszystko jest jakby dociążone. Ta cytrusowa nuta głowy nie ucieka, lecz trwa dopóki nie pojawi się kolejny etap zapachu, by w bardzo niewidoczny sposób połączyć się z sercem perfum. W drugiej fazie znajdziemy typowe białe kwiaty. W wodzie toaletowej w centralnym akordzie dominował kwiat pomarańczy z mimozą, które zostały tutaj zastąpione jaśminem i osmantusem. I to właśnie osmantus wraz z nutami drzewnymi z bazy są niekwestionowanymi królami! Kiedyś namiętnie używałam w lato perfum od Yves Rocher Naturelle Osmanthus i według mnie środkowe nuty w obydwu zapachach są bardzo podobne (z resztą skład również jest zbliżony). Kwiaty osmantusa mają cierpki zapach niedojrzałych brzoskwiń lub moreli z zielonym zabarwieniem. Uważam, że w Yellow Diamond Intense serce fajnie podkreśla początkowe cytrusy, których wydźwięk niesie się jeszcze przez kolejne parę godzin dając efekt świeżości z drzewnymi tonami.
Nie znajdziemy tu także lili wodnej, która sprawiała, że standardowy żółty diament miał momenty nawiązujące do Bright Crystal, tu wyzbyto się pokrewieństwa z różową rodziną (za to daję plusa). Końcówka niestety jest bardzo słaba, piżma pożałowano i śmiem twierdzić, że gdzieś mi ona umyka :(.

Niestety, tak jak w wodzie toaletowej, tak tutaj kompozycja jest nudna i bardzo popularna. Jak widzicie już w pierwszej chwili od razu wyczułam ogromne podobieństwo do perfum Yves Rocher, ale na rynku jest również masa innych, równie podobnych. Ponownie woń nie zapada w pamięci i nie jest w żaden sposób rozpoznawalna, przez co nie wyróżnia się z tłumu.
Trwałość z całą pewnością większa niż w wersji pierwotnej, zapach mocniejszy, projekcja delikatnie lepsza, ale szału nie ma. Na skórze perfumy utrzymują się około 5-6 godzin, na ubraniach trochę dłużej.

Podsumowanie + krótkie porównanie + tabelka

Versace Yellow Diamond Intense to woda perfumowana dla kobiet, która nawiązuje do wakacyjnego klimatu. Tę odświeżającą kwiatowo-cytrusową kompozycję tworzą wyraziste składniki, które podkreślą naturalność. Ich uniwersalność i nienachalność nie przytłoczy nikogo. Akordy pomarańczowe, osmantusa oraz drzewnych nut pozwalają cieszyć się żywymi tonami zapachu.
Porównując wersję toaletową z perfumowaną uważam, że tym razem wygrywa Edp. Yellow Diamond Intense zaczyna się znacznie śmielej od świetnej prezentacji nut cytrusowych, podczas gdy akordy kwiatowe pełnią bardziej podporządkowaną rolę niż w wodzie toaletowej. Mi osobiście o wiele bardziej podoba się dynamiczne otwarcie. Pierwowzór jest zdecydowanie mniej owocowy, a bardziej kwiatowy, natomiast w Intense jest odwrotność. Dodatkowo woda perfumowana wybija tony drzewne, które w podstawowym wydaniu gdzieś ginęły pod natłokiem mimozy i kwiatu pomarańczy.
Yellow Diamond Intense zasługuje na swoją nazwę i jest faktycznie o wiele bardziej intensywny od odsłony toaletowej, jednocześnie zachowując charakter poprzednika.

Specyfikacja zapachowa Intense:
Kategoria: kwiatowa
– Nuta głowy: neroli, cytron, gruszka, bergamotka
– Nuta serca: jaśmin, osmantus, frezja
– Nuta bazy: żywica bursztynowa, benzoes, piżmo, drzewo gwajakowe

Twórca:
Alberto Morillas

Rok powstania: 
2014

Pojemności:
30 ml, 50 ml i 90 ml

Trwałość:
Średnia/dobra – około 6 godzin na skórze, do 8 na ubraniach

Artykuł Versace Yellow Diamond Intesne Edp + porównanie z edt pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Otóż otwarcie jest intensywne, czuć sporą dawkę yuzu w tak dużej ilości, że podbija woń alkoholu. Chwilę póżniej od razu pojawia się malina. Nie specjalnie ją lubię w perfumach, ponieważ zazwyczaj nadaje lekko gryzący i sztuczny wydźwięk, a poza tym w większości przypadków robi się nutą dominującą. Oczywiście tak stało się i tutaj! W mojej opinii malina po prostu zabiła Bright Crystal Absolu. Dosłownie po kilku minutach od pierwszego użycia zjawia się czerwono-meszkowy, przesłodki owoc i tak sobie trwa już w nieskończoność. Niestety w tym wypadku przykrył i zdominował całym swoim jestestwem wszystkie inne kompozyty, a najbardziej boli mnie fakt, że to piękne, świeże i rześkie wydanie kwiatowego trio: piwonia, magnolia i lotos, po prostu ginie pod czerwono-różową pierzyną :(. Jest dość słodko, jakby ciężkawo i męcząco. Zdecydowanie brakuje nut wodnych, które znajdują się w składzie, po prostu w tym wypadku te delikatne tony nie mają wystarczającej siły przebicia. Dzięki Bogu po jakiejś godzince malina się uspokaja, ale nadal zostawia swoją poświatę w postaci gęstej mgły, ale w końcu można odczuć ten specyficzny ton ze standardowej wersji Bright Crystal, lecz jakby zakopany pod landrynkową chmarą :(. Niestety nie ma tu już tak mocno dostrzegalnego ducha z pierwowzoru, za to owocowa nuta króluje pełną parą. Oczywiście każdy kto zna zapach z roku 2006 wyraźnie odczuje jednocześnie podobieństwo jak i różnicę pomiędzy dwoma pachnidłami. Zakończenie typowe, ciche, spokojne i uff, malina w końcu odpuszcza i mamy kremowe piżmo z bursztynem :).

No i teraz najważniejszy aspekt, dla którego w ogóle powstał Absolu, czyli trwałość i projekcja! I uwaga… tak! Jest lepiej :). Dzięki dodatkowemu składnikowi, który nadaje w jakiś sposób mocy i dociąża woń, siłą rzeczy zapach trzyma się dłużej, czyli około 6, może 7 godzin na skórze, a na ubraniach dochodzi do 8, więc zdecydowanie na plus! Co prawda po 4-5 godzinach perfumy są już mocno bliskoskórne, ale projekcja faktycznie znacznie lepsza od wody toaletowej, bo ogon jest wyczuwalny jeszcze po 3-4 godzinach od aplikacji. Oczywiście nie ma tu jakiejś nie wiadomo jakiej siły rażenia :P, ale uważam, że jest ona wystarczająca.

Podsumowanie + krótkie porównanie + tabelka

Bright Crystal Absolu od Versace to propozycja bardziej owocowa niż kwiatowa, cechuje się uniwersalnością stosowania, natomiast ma w sobie dość intensywny akord malinowy, który non stop krąży nad zapachem. Jeśli lubicie nuty owocowo-kwiatowe z akcentem landrynki, to z pewnością wersja perfumowana Bright Crystal może się Wam spodobać.
Jeśli chodzi o różnice w zapachu pomiędzy Edt i Edp to krótko mówiąc: Absolu jest nieco bardziej skoncentrowany i faktycznie trwa kilka godzin dłużej, a to tylko dlatego, że nuta maliny jest tak silna, że ​​zasadniczo nigdy nie znika oraz zamienia aromat w pełnowymiarowe i krzepkie pachnidło. Natomiast podstawowa wersja jest lekka, wodna, pięknie kwiatowa z owocowym podtekstem. Jeśli czegoś Wam ewidentnie brakowało w klasyku i jeśli nie pokochaliście Bright Crystal Edt, jest szansa, że w jakiś sposób ten jeden extra składnik sprawi, że akurat przypadnie Wam do gustu wydanie Edp i Absolu porwie Wasze nosy :). Na pewno koniecznie musicie wypróbować obydwa! Poniżej tabelka:

Specyfikacja zapachowa Absolu:
Kategoria: kwiatowo – owocowe
– Nuta głowy: yuzu, granat i nuty wodne
– Nuta serca: lotos, magnolia, piwonia i malina
– Nuta bazy: piżmo, mahoń i bursztyn

Twórca:
Alberto Morillas

Rok powstania: 
2013

Pojemności:
30 ml, 50 ml i 90 ml

Trwałość:
Średnia – około 6 godzin na skórze, do 8 na ubraniach

Artykuł Versace, Bright Crystal Absolu Edp + porównanie z Edt pochodzi z serwisu Słodka Paczula.

Pierwszym kryształowym dziełem jest wersja czarna, czyli Crystal Noir, wydana w roku 2004. Zdecydowanie udana kompozycja orientalno-kwiatowa z naciskiem na orient, która przyjęła się bardzo dobrze. Znajdziemy tu zarówno przyprawy jak i nietypową gardenię z kokosowym podbiciem. Aromat jest bardzo kobiecy, zmysłowy i otulony tajemniczością. Idealnie nadaje się na wieczorne wyjścia, randki czy inne romantyczne i eleganckie okazje. Rozwija się niesamowicie interesująco, wszystkie poziomy z piramidy zapachowej ukazują się jeden po drugim w sposób wyraźny, ale jednocześnie subtelny. Wstęp jest przyprawowo-pikantny, środek kokosowy, a zakończenie piżmowe. Niesamowita wielowarstwowość tych perfum oraz głębia jaka towarzyszy od samego początku trwania zapachu sprawia, że każda nosząca je kobieta czuje się wyjątkowo. Zapach niesłychanie mocno zwraca swoją obecnością uwagę płci przeciwnej i jest komplementowany równie często. Dodatkowo dzięki połączeniu gardenii z innymi składnikami jest to woń rozpoznawalna.

Z całej trójki Crystal Noir zdecydowanie odstaje, ponieważ prezentuje zupełnie inną kategorię zapachową. Jest ciepło, kusząco i sensualnie, a jednocześnie brak męczącej ciężkości, aczkolwiek w nadmiarze może być migernogenny. Zdecydowanie nie dla nastolatek, a dla świadomych swojego seksapilu Pań. Trwałość bardzo dobra, pozostaje na ubraniach długo i ciągnie się sporym ogonem.

Drugim dzieckiem od Versace jest Bright Crystal. Rok wypuszczenia w świat to 2006, czyli tak naprawdę mamy tutaj tylko dwa lata różnicy między wersją czarną a różową. Niedużo, ale mimo wszystko udało się tu stworzyć niezwykle kasowy produkt :). Uważam, że bezkompromisowo jest to najlepiej sprzedający się diament. Versace trafił kompozycją do wielu damskich nosów. Jest świeżo, rześko, niezobowiązująco, ale też kobieco. Osobiście to mój ulubieniec w tym zestawieniu. Zapach odznacza się bardzo dużą uniwersalnością, zarówno na dzień jak i na wieczór, do sukienki czy jeansów, dla osób młodych i dojrzałych. Jest to bezapelacyjnie duży plus. W składzie znajdziemy przede wszystkim piwonię, magnolię i lotos, przeplatane nutami wodnymi z lodowym akcentem. Cudowny wybór na upalne lato, ale znam osoby, które noszą te perfumy cały rok i też pięknie się rozwijają. Co więcej przy tak świeżym zapachu udało się osiągnąć charakterystyczną nutę, co według mnie przy lekkich woniach ciężko uzyskać. Rażący minus to trwałość i projekcja, około 4 godzin. Wersja różowa jest bardzo popularna i ekstremalnie często wybierana przez kobiety, szczególnie w ciepłym okresie. Dla mnie hit i „must have” :).

Ostatnia propozycja to diament w kolorze żółtym, Yellow Diamond. Na tą wersję Versace kazał czekać wielbicielom linii aż 6 lat i muszę przyznać, że dom mody się w tym wypadku nie popisał. Przypuszczam, że po tak ogromnym sukcesie poprzednika, czyli Btight Crystal, twórca poszedł na łatwiznę i wydał perfumy bez wyrazu, bez charakteru, bez niczego, co by zachęciło do zainteresowania się tym flakonem. Zapach jest strasznie pospolity, nie ma tu totalnie żadnego akcentu wyróżniającego, przez co perfumy nie zapadają jakoś szczególnie w pamięci, spora rzesza osób ich nie kojarzy i przez to, według mnie nie są warte pieniędzy jakie musimy za nie zapłacić. Co więcej co jakiś czas, w zależności jak zapach się ułoży na mojej skórze, potrafi przewinąć się akord po starszej siostrze, obstawiam że to zasługa lilii i nut wodnych. Oczywiście nie jest to to samo, niemniej jednak jest to coś, co może spowodować rozczarowanie, ale zaznaczam, nie u wszystkich wybiją się te tony. Kompozycja jest dość nudna, odnajdziemy tu między innymi: neroli, cytrynę, kwiat pomarańczy, lilię wodną, mimozę czy piżmo i bursztyn. Co prawda dzięki cytrusom jest efekt lekkiej surowości, ale mnie osobiście razi fakt, że po około godzinie wszystkie składniki potrafią zlać się ze sobą i wówczas robi się nieokreślone coś, podobne do każdego innego zapachu na rynku. Oczywiście tragedii nie ma, bo na lato jak znalazł, ale po Versace spodziewałam się czegoś zupełnie innego, lepszego i mającego w sobie „coś”.

Podsumowanie

Crystl Noir jak i Bright Crystal są naprawdę dobrymi propozycjami zapachowymi od Versace. Obydwa mają w sobie charakterystyczną nutkę, jeden jest typowo wieczorowy, a drugi to letni przyjemniaczek. Świetne dobrane nuty, ciekawe połączenia i dobry odbiór otoczenia. Z przykrością stwierdzam, że Yellow Diamond wypada najsłabiej, co nie znaczy, że jest zły, ale mnie nie przekonał. Poniżej tabela porównawcza z najważniejszymi cechami:

Artykuł Trzy Kryształy Versace pochodzi z serwisu Słodka Paczula.